Mr Mroczna Środkowo-Wschodnia Europa ISSN 1899-5179

Oni mówią, Szamil, żeś Ty — terrorysta.
Ja im na to, Szamil: Mogę na to przystać.

Oni mówią, Szamil: Więc wypada milczeć.
Ja im na to, Szamil: Och, wy — plemię wilcze!!!

Czeczeńska chwała — to jest zginąć w boju,
Lub mówiąc inaczej — nie taplać się w gównie,
Lecz, by Estetom nie burzyć nastroju,
Przyjęło się mówić: Żyć i umrzeć — dumnie.

(Esteci mieszkają w swych dalekich krajach,
Brzydzą się przemocą, drapią się po jajach —
Viagra Poprawności różne ma objawy,
A Tyś u nich, Szamil, posłańcem złej sprawy…)

Dziewczynki z Samaszek kosteczki spalone,
By się nie marnował napalm w magazynie,
Twego, Szamil, brata, odstrzelony członek,
Aż na przesłuchaniu wyznał swoją winę.

Ruiny Groznego, min krasne kobierce,
Wiedeno i Martan, rozdziabane pochwy,
(Bagnetem, a jakże — taniej niż strzał w serce!)
Czy wam,
kurwa, Esteci — jeszcze nie jest dosyć?!!!

Widzisz, Szamil,
Napisał polski poeta:
…droga którą Jaś Małgosia dreptali do szkoły…
…nie rozstąpi się w przepaść…

Na co Ci była ta ślepa
Nienawiść do piskląt — innych niż Ty — sokołów?

Nie buduje się sławy z popiołów
Nawet jednego niewinnego dziecka…

Więc — chyba lepiej, żeś nie przetrwał.

Tak wiele, wiele miałeś kobiet, Szamil.
Jak teraz chcesz zaspokoić się — hurysami?

Tak wiele, wiele miałeś broni, Szamil.
Czy aby wystarczą Ci strofy Koranu?

Mowa nad Twoim grobem byłaby krótka.
Ale przecież — nie masz grobu i nie masz ciała.

Co rzekłbyś, Szamil, gdybyś miał jeszcze usta?

Niech Twój Bóg będzie z Tobą, Szamil. I pokój.
I — czeczeńska chwała…

© 2007 Krzysztof Gozdowski

Pierwodruk: „Piosenka na pożegnanie”, Wydawnictwo Dominika Księskiego Wulkan, Wysoka-Żnin 2007.