Mr Mroczna Środkowo-Wschodnia Europa ISSN 1899-5179

I była miłość, i był śmiech,
i były łzy radości,
gdy dotyk Wasz postawił mnie
na drodze ku wieczności.

I nawet walka, nawet strach,
i madejowe łoże
wyroku, który zapadł raz,
odwołać nie pomoże.

I choć mam obfitości róg,
i tarczę Amaltei,
i wiem, że świat nie skończy się,
to wciąż mi brak nadziei.

Lecz mimo to swój toczę głaz
pod górę i w pokorze,
ufając, że kolejny raz
Ty - Panie mi pomożesz.

Tylko o jedno proszę Cię
mój Duchu Opatrzności,
kiedy zatańczę dance macabre
przytulaj moje kości.

Gdyby miłość nie istniała, byłabym dziś wolna.
Po co rosła na mej drodze ta stokrotka polna?
Po to, żebym ją zerwała, w książce zasuszyła?
Po to, żebym pamiętała, że już wolną byłam?

Zawsze chciałam, by to były żółte tulipany.
Niosłabym pęk, a on szedłby – przyszły ukochany.
Mógłby zostać moim Mistrzem, a ja Małgorzatą,
lecz nie miałam tulipanów. Spytał: - Co ty na to?

Pomyślałam, że stokrotka też się na to nada,
więc włożyłam między kartki. – Chodźmy- tak powiadam.
Byłam lekka, mogłam fruwać, nie wiedziałam jeszcze,
że Mistrz zamiast Cherubinem będzie zwykłym wieprzem.

Wtedy właśnie zrozumiałam, że autograf w księdze
jego zmienił w Lucyfera, mnie przemienił w jędzę.
Gdy otwieram karty książki chcąc odnaleźć ego
nie ma słów, są tylko kręgi – PIEKŁA u Dantego.

© 2011 Renata Diaków